BADAI's posts with tag: jangka jayabaya
What are tags? You can give your posts a "tag", which is like a keyword. Tags help you find content which has something in common. You can assign as many tags as you wish to each post.
Post berikut adalah perhitungan perubahan yang sudah, sedang dan akan terjadi di tanah Jawa, ada salah tafsir dari Jangka Jayabaya dengan ramalan Jayabaya. Dalam masyarakat Jawa, jangka adalah sesuatu yang sudah digariskan/ditetapkan , berbeda dengan ramalan, sebab ramalan mengandung unsur spekulasi untuk terjadinya perubahan/perbedaan. Dalam post ini silahkan pembaca menterjemahkan sendiri arti dari sekar/tembang Pangkur di bawah ini, sekarang ini beredar beberapa versi tentang Jangka Jayabaya, ada yang versi Surakarta ada yang versi Yogyakarta, mengingat Gunungkidul adalah dalam lindungan Yogyakarta maka saya menyajikannya dalam versi yang menurut sumber adalah Yogyakarta.Sebaiknya uraian -uraian di bawah nanti sebagai penambahan pengetahuan bukan sebagai ketakutan P A N G K U R Jangka Kagem Tanah Jawi Sekar Pangkur Ginupita Wonten Resi Saking Ngatas Angin Ngejawa Njujug Ing Gunung Ing Kendheng Tanah Ngayogja Asung Weca Yen Hardi Merapi Njebluk Mbenjang Pecah Hardi Sigar Dadi Kali Tanggung Nami
Ngayogja Lawan Sala Mbenjang Pecah Datan Anunggil Siti Sinelanan Kali Tanggung I L I N E P O N A N G T I R T A Langkung Banter Anjoging Seganten Kidul Para Dhemit Kagegeran Wadyana Sang Ratu Dewi
Njeng Ratu Kidul Punika Para Dhemit Mbenjang Ndarat Wor Jalmi Sarengan Lindhu Ping Pitu Obahing Bumi Pra Tinepa Gara – Gara Gonjang – Ganjing Gumuruh Gunung Kendheng Larag Gempal Udan Awu Miwah Krikil
Cleret Tahun Nggegranjang Kilat Thathit Kekuwung Lan Obar – Abir Surakarta Pindhahipun Tan Kenging Yen Dinuwa Papan Iku Wus Kersaning Hyang Agung Yeku Nagri Surakarta Keratonipun Mbenjanng Ngalih
Kacarita Wetan Bengnawan Ing Wana Ketangga Manggih Mukti Mangsuli Riwayat Wau Longsor Pecahing Arga Ingkang Tirta Amalih Wor Lan Endhut Lan Rawa Pening Mbarawa Mubal Geni Keh Jalma Mati
Sinareng Ing Tanah Jawa Nuli Wonten Pernyakit Ndatengi Lamine Hari Wulan Puniku Satanah Jawa Warata Para Kawula Sami Nggiris Manahipun Ketaman Benduning Hyang Nyarengi Mangsa Paceklik
Jumenengira Narendra Kalamercu Candrane Sri Nara Pati Kala Sesa Patihipun Nglamat Praja Rengka Nagri Pindah Kathah Bot Repotipun Kawula Saya Ndadra Ing Pakarti Kang Tanjuti
Kawastanan Jaman Edan Kathah Jalma Nglampahi Sungsang Balik Kataman Ing Kala Bendu Para Hambek Sarjana Katur Kasingkur Hardaning Angkara Murka Mustaka Candhaning Ati
Wong Agung Remen Mbebahak Marang Raja Hartane Wong Cilik Ilang Tabeting Budi Ayu Kesruh Handeling Praja Para Kawula Sami Nandhang Pakewuh Wuwuh – Wuwuh Tanpa Mendha Pinuju Pajeg Mas Picis
Kathah Salahing Kawula Kekumpul Lan Arsa Ngupaya Budi Nanging Ta Ketawar – Tawur Tinalen Ing Pepacak Dening Praja Ingkang Ngasta Hukum Kang Tan Welas Mring Kawula Ratu Nangkoda Mbekjuti
P U N I K A P I N A N G K A N I R A Nanging Wurti Badhe Timbul Malih Angsal Pitulunganing Hayang Agung Wangsul Wahyu Nurbuat Tanah Jawi Pulih Kadi Duk Rumuhun Majapahit Dukung Kuna Nagri Mandhiri Pribadi
Gemah Ripah Kerta Raharja Tata Tentrem Ing Salami – Lami Ilang Kang Samya Laku Dur Murah Sandhang Lan Boga Kang Amengku Asih Mring Kawulanipun Lumintu Salire Dana Sahasta Pajek Saripis
Siti Sajung Mung Sareyal Tanpa Uba Rampe Sanese Malih Antinen Wae Meh Rawuh Mulyaning Tanah Jawa Awit Saking Tan Keregon Liyanipun Nakoda Wus Datan Kuwasa Pulih Asal Mung Gegrami DAN BERIKUT VERSI LAIN TENTANG URAIAN TANAH JAWA VERSI SURAKARTA Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Kelak jika sudah ada kereta tanpa kuda. Tanah Jawa kalungan wesi. Tanah Jawa berkalung besi. Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Perahu berlayar di ruang angkasa. Kali ilang kedhunge. Sungai kehilangan lubuk. Pasar ilang kumandhang. Pasar kehilangan suara. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Itulah pertanda jaman Jayabaya telah mendekat. Bumi saya suwe saya mengkeret. Bumi semakin lama semakin mengerut. Sekilan bumi dipajeki. Sejengkal tanah dikenai pajak. Jaran doyan mangan sambel. Kuda suka makan sambal. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Orang perempuan berpakaian lelaki. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Itu pertanda orang akan mengalami jaman berbolak-balik. Akeh janji ora ditetepi. Banyak janji tidak ditepati. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe. Banyak orang berani melanggar sumpah sendiri. Manungsa padha seneng nyalah. Orang-orang saling lempar kesalahan. Ora ngendahake hukum Allah. Tak peduli akan hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Yang jahat dijunjung-junjung. Barang suci dibenci. Yang suci (justru) dibenci. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit. Banyak orang hanya mementingkan uang. Lali kamanungsan. Lupa jati kemanusiaan. Lali kabecikan. Lupa hikmah kebaikan. Lali sanak lali kadang. Lupa sanak lupa saudara. Akeh bapa lali anak. Banyak ayah lupa anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Banyak anak berani melawan ibu. Nantang bapa. Menantang ayah. Sedulur padha cidra. Saudara dan saudara saling khianat. Kulawarga padha curiga. Keluarga saling curiga. Kanca dadi mungsuh. Kawan menjadi lawan. Akeh manungsa lali asale. Banyak orang lupa asal-usul. Ukuman Ratu ora adil. Hukuman Raja tidak adil Akeh pangkat sing jahat lan ganjil. Banyak pembesar jahat dan ganjil Akeh kelakuan sing ganjil. Banyak ulah-tabiat ganjil Wong apik-apik padha kapencil. Orang yang baik justru tersisih. Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin. Banyak orang kerja halal justru malu. Luwih utama ngapusi. Lebih mengutamakan menipu. Wegah nyambut gawe. Malas menunaikan kerja. Kepingin urip mewah. Inginnya hidup mewah. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka. Wong bener thenger-thenger. Si benar termangu-mangu. Wong salah bungah. Si salah gembira ria. Wong apik ditampik-tampik. Si baik ditolak ditampik. Wong jahat munggah pangkat. Si jahat naik pangkat. Wong agung kasinggung. Yang mulia dilecehkan Wong ala kapuja. Yang jahat dipuji-puji. Wong wadon ilang kawirangane. Perempuan hilang malu. Wong lanang ilang kaprawirane. Laki-laki hilang perwira Akeh wong lanang ora duwe bojo. Banyak laki-laki tak mau beristri. Akeh wong wadon ora setya marang bojone. Banyak perempuan ingkar pada suami. Akeh ibu padha ngedol anake. Banyak ibu menjual anak. Akeh wong wadon ngedol awake. Banyak perempuan menjual diri. Akeh wong ijol bebojo. Banyak orang tukar pasangan. Wong wadon nunggang jaran. Perempuan menunggang kuda. Wong lanang linggih plangki. Laki-laki naik tandu. Randha seuang loro. Dua janda harga seuang (Red.: seuang = 8,5 sen). Prawan seaga lima. Lima perawan lima picis. Dhudha pincang laku sembilan uang. Duda pincang laku sembilan uang. Akeh wong ngedol ngelmu. Banyak orang berdagang ilmu. Akeh wong ngaku-aku. Banyak orang mengaku diri. Njabane putih njerone dhadhu. Di luar putih di dalam jingga. Ngakune suci, nanging sucine palsu. Mengaku suci, tapi palsu belaka. Akeh bujuk akeh lojo. Banyak tipu banyak muslihat. Akeh udan salah mangsa. Banyak hujan salah musim. Akeh prawan tuwa. Banyak perawan tua. Akeh randha nglairake anak. Banyak janda melahirkan bayi. Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapakne. Banyak anak lahir mencari bapanya. Agama akeh sing nantang. Agama banyak ditentang. Prikamanungsan saya ilang. Perikemanusiaan semakin hilang. Omah suci dibenci. Rumah suci dijauhi. Omah ala saya dipuja. Rumah maksiat makin dipuja. Wong wadon lacur ing ngendi-endi. Di mana-mana perempuan lacur Akeh laknat. Banyak kutuk Akeh pengkianat. Banyak pengkhianat. Anak mangan bapak. Anak makan bapak. Sedulur mangan sedulur. Saudara makan saudara. Kanca dadi mungsuh. Kawan menjadi lawan. Guru disatru. Guru dimusuhi. Tangga padha curiga. Tetangga saling curiga. Kana-kene saya angkara murka. Angkara murka semakin menjadi-jadi. Sing weruh kebubuhan. Barangsiapa tahu terkena beban. Sing ora weruh ketutuh. Sedang yang tak tahu disalahkan. Besuk yen ana peperangan. Kelak jika terjadi perang. Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor. Datang dari timur, barat, selatan, dan utara. Akeh wong becik saya sengsara. Banyak orang baik makin sengsara. Wong jahat saya seneng. Sedang yang jahat makin bahagia. Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul. Ketika itu burung gagak dibilang bangau. Wong salah dianggep bener. Orang salah dipandang benar. Pengkhianat nikmat. Pengkhianat nikmat. Durjana saya sempurna. Durjana semakin sempurna. Wong jahat munggah pangkat. Orang jahat naik pangkat. Wong lugu kebelenggu. Orang yang lugu dibelenggu. Wong mulya dikunjara. Orang yang mulia dipenjara. Sing curang garang. Yang curang berkuasa. Sing jujur kojur. Yang jujur sengsara. Pedagang akeh sing keplarang. Pedagang banyak yang tenggelam. Wong main akeh sing ndadi. Penjudi banyak merajalela. Akeh barang haram. Banyak barang haram. Akeh anak haram. Banyak anak haram. Wong wadon nglamar wong lanang. Perempuan melamar laki-laki. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Laki-laki memperhina derajat sendiri. Akeh barang-barang mlebu luang. Banyak barang terbuang-buang. Akeh wong kaliren lan wuda. Banyak orang lapar dan telanjang. Wong tuku ngglenik sing dodol. Pembeli membujuk penjual. Sing dodol akal okol. Si penjual bermain siasat. Wong golek pangan kaya gabah diinteri. Mencari rizki ibarat gabah ditampi. Sing kebat kliwat. Siapa tangkas lepas. Sing telah sambat. Siapa terlanjur menggerutu. Sing gedhe kesasar. Si besar tersasar. Sing cilik kepleset. Si kecil terpeleset. Sing anggak ketunggak. Si congkak terbentur. Sing wedi mati. Si takut mati. Sing nekat mbrekat. Si nekat mendapat berkat. Sing jerih ketindhih. Si hati kecil tertindih Sing ngawur makmur. Yang ngawur makmur Sing ngati-ati ngrintih. Yang berhati-hati merintih. Sing ngedan keduman. Yang main gila menerima bagian. Sing waras nggagas. Yang sehat pikiran berpikir. Wong tani ditaleni. Si tani diikat. Wong dora ura-ura. Si bohong menyanyi-nyanyi Ratu ora netepi janji, musna panguwasane. Raja ingkar janji, hilang wibawanya. Bupati dadi rakyat. Pegawai tinggi menjadi rakyat. Wong cilik dadi priyayi. Rakyat kecil jadi priyayi. Sing mendele dadi gedhe. Yang curang jadi besar. Sing jujur kojur. Yang jujur celaka. Akeh omah ing ndhuwur jaran. Banyak rumah di punggung kuda. Wong mangan wong. Orang makan sesamanya. Anak lali bapak. Anak lupa bapa. Wong tuwa lali tuwane. Orang tua lupa ketuaan mereka. Pedagang adol barang saya laris. Jualan pedagang semakin laris. Bandhane saya ludhes. Namun harta mereka makin habis. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Banyak orang mati lapar di samping makanan. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara. Banyak orang berharta tapi hidup sengsara. Sing edan bisa dandan. Yang gila bisa bersolek. Sing bengkong bisa nggalang gedhong. Si bengkok membangun mahligai. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil. Yang waras dan adil hidup merana dan tersisih. Ana peperangan ing njero. Terjadi perang di dalam. Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham. Terjadi karena para pembesar banyak salah faham. Durjana saya ngambra-ambra. Kejahatan makin merajalela. Penjahat saya tambah. Penjahat makin banyak. Wong apik saya sengsara. Yang baik makin sengsara. Akeh wong mati jalaran saka peperangan. Banyak orang mati karena perang. Kebingungan lan kobongan. Karena bingung dan kebakaran. Wong bener saya thenger-thenger. Si benar makin tertegun. Wong salah saya bungah-bungah. Si salah makin sorak sorai. Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe Banyak harta hilang entah ke mana. Banyak pangkat dan derajat lenyap entah mengapa. Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram. Banyak barang haram, banyak anak haram. Bejane sing lali, bejane sing eling. Beruntunglah si lupa, beruntunglah si sadar. Nanging sauntung-untunge sing lali. Tapi betapapun beruntung si lupa. Isih untung sing waspada. Masih lebih beruntung si waspada. Angkara murka saya ndadi. Angkara murka semakin menjadi. Kana-kene saya bingung. Di sana-sini makin bingung. Pedagang akeh alangane. Pedagang banyak rintangan. Akeh buruh nantang juragan. Banyak buruh melawan majikan. Juragan dadi umpan. Majikan menjadi umpan. Sing suwarane seru oleh pengaruh. Yang bersuara tinggi mendapat pengaruh. Wong pinter diingar-ingar. Si pandai direcoki. Wong ala diuja. Si jahat dimanjakan. Wong ngerti mangan ati. Orang yang mengerti makan hati. Bandha dadi memala. Hartabenda menjadi penyakit Pangkat dadi pemikat. Pangkat menjadi pemukau. Sing sawenang-wenang rumangsa menang. Yang sewenang-wenang merasa menang Sing ngalah rumangsa kabeh salah. Yang mengalah merasa serba salah. Ana Bupati saka wong sing asor imane. Ada raja berasal orang beriman rendah. Patihe kepala judhi. Maha menterinya benggol judi Wong sing atine suci dibenci. Yang berhati suci dibenci Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat. Yang jahat dan pandai menjilat makin kuasa. Pemerasan saya ndadra. Pemerasan merajalela. Maling lungguh wetenge mblenduk. Pencuri duduk berperut gendut. Pitik angrem saduwure pikulan. Ayam mengeram di atas pikulan. Maling wani nantang sing duwe omah. Pencuri menantang si empunya rumah. Begal pada ndhugal. Penyamun semakin kurang ajar. Rampok padha keplok-keplok. Perampok semua bersorak-sorai. Wong momong mitenah sing diemong. Si pengasuh memfitnah yang diasuh Wong jaga nyolong sing dijaga. Si penjaga mencuri yang dijaga. Wong njamin njaluk dijamin. Si penjamin minta dijamin. Akeh wong mendem donga. Banyak orang mabuk doa. Kana-kene rebutan unggul. Di mana-mana berebut menang. Angkara murka ngombro-ombro. Angkara murka menjadi-jadi. Agama ditantang. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka. Banyak orang angkara murka. Nggedhekake duraka. Membesar-besarkan durhaka. Ukum agama dilanggar. Hukum agama dilanggar. Prikamanungsan di-iles-iles. Perikemanusiaan diinjak-injak. Kasusilan ditinggal. Tata susila diabaikan Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi. Banyak orang gila, jahat dan hilang akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil. Rakyat kecil banyak tersingkir. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil. Karena menjadi kurban si jahat si laknat. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit. Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit. Lan duwe prajurit. Dan punya prajurit. Negarane ambane saprawolon. Lebar negeri seperdelapan dunia. Tukang mangan suap saya ndadra. Pemakan suap semakin merajalela. Wong jahat ditampa. Orang jahat diterima. Wong suci dibenci. Orang suci dibenci. Timah dianggep perak. Timah dianggap perak. Emas diarani tembaga. Emas dibilang tembaga Dandang dikandakake kuntul. Gagak disebut bangau. Wong dosa sentosa. Orang berdosa sentausa. Wong cilik disalahake. Rakyat jelata dipersalahkan. Wong nganggur kesungkur. Si penganggur tersungkur. Wong sregep krungkep. Si tekun terjerembab. Wong nyengit kesengit. Orang busuk hati dibenci. Buruh mangluh. Buruh menangis. Wong sugih krasa wedi. Orang kaya ketakutan. Wong wedi dadi priyayi. Orang takut jadi priyayi. Senenge wong jahat. Berbahagialah si jahat. Susahe wong cilik. Bersusahlah rakyat kecil. Akeh wong dakwa dinakwa. Banyak orang saling tuduh. Tindake manungsa saya kuciwa. Ulah manusia semakin tercela. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi. Para raja berunding negeri mana yang dipilih dan disukai. Hore! Hore! Hore! Hore! Wong Jawa kari separo. Orang Jawa tinggal separo. Landa-Cina kari sejodho. Belanda-Cina tinggal sepasang. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Banyak orang kikir, banyak orang bakhil. Sing eman ora keduman. Si hemat tidak mendapat bagian. Sing keduman ora eman. Yang mendapat bagian tidak berhemat. Akeh wong mbambung. Banyak orang berulah dungu. Akeh wong limbung. Banyak orang limbung. Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka. Lambat-laun datanglah kelak terbaliknya jaman.
Sekar Pangkur Ginupita Wonten Resi Saking Ngatas Angin Ngejawa Njujug Ing Gunung Ing Kendheng Tanah Ngayogja Asung Weca Yen Hardi Merapi Njebluk Mbenjang Pecah Hardi Sigar Dadi Kali Tanggung Nami (cuplikan Jangka Jayabaya) Daratan sisi utara pulau Jawa telah direndam air berminggu-minggu, sisi barat Pulau Jawa mulai di guncang gempa, bagaimana sisi selatan, apakah aman. Penulisan post ini bukan ingin spekulasi atau menakuti dengan apa yang akan terjadi, jangankan meramalkan, memprediksipun tak berani, anggaplah orang awam jawa yang melakukan gathuk mathuk(menghubung-hubungkan untuk suatu kepastian). Kerusakan alam tanah Jawa memang sangat parah, dan kerusakan semacam ini saya rasa telah diketahui sejak dahulu kala, tapi mengapa orang Jawa dahulu tidak melakukan aturan keras bahwa jangan ini jangan itu terhadap larangan terhadapa kelestarian hutan, orang Jawa lebih ketat untuk mengatur kehidupan antar manusia, seperti jangan melakukan ma 5 (mo limo), maling(mencuri), madat(mencandu), mateni(membunuh), mabuk(minum minuman keras), dan madon(bermain perempuan/zina). Mengapa tak ada aturan baku untuk tidak menebang pohon, menghancurkan bukit, membuka hutan? peraturan ini dibuat samar-samar bahwa kalau menebang pohon ini merusak lingkungan itu pasti yang nunggu atau yang mbahu rekso ngamuk, atau kualat. Bukankan para cerdik pandai dahulu yang punya kekuatan hebat dari keimanan orang sekarang, samar-samar pula saya menarik pikiran saya pada suatu pertanyaan kepada seorang narasumber, mengapa para kaum keraton, dalam hal ini adalah para Raja dan lingkup orang-orang disekitarnya tidak melakukan suatu peperangan besar-besaran sejak para pedagang dari eropa masuk pertama kali ke Jawa, bukankah orang Jawa memiliki Ilmu linuwih(lebih dari yang lain) tapi mengapa kolonial bisa berada di Jawa segitu lamanya.Bukan berarti orang Jawa lebih bodoh dibanding kolonial itu, kalau orang pedesaan atau manusia pada umumnya bisa dikatakan iya, namun bagaimana dengan manusia Jawa yang bisa membangun Borobudur yang stupanya berlapis emas, atau membangun Prambanan dengan warna biru dan orang Jawa bisa menguasai tanah Nusantara hingga angkor wat bisa ada sentuhan Jawa, tapi membiarkan dirinya dikuasai oleh kolonial. Kembali lagi, dengan adanya Jangka yang bermakna kejadian yang sudah diperkirakan, bukankah tanah Jawa yang akan terendam banjir selama berminggu-minggu, atau tanah Jawa yang bakalan tandus adalah bagian dari penglihatan dalam jangka tersebut."benjang yen hardi merapi njeblug----besuk suatu saat ketika gunung merapi meletus" "Dados Kali tanggeng nami-menjadi sungai yang tanggung namanya(kali gendol)" bukankah jauh sebelumnya sudah diketahui. Biarlah tanah Jawa hancur tapi tidak hancur roh orang jawa(ora ilang Jawane), alam akan memperbaiki dirinya sendiri namun siapa yang sanggup merubah setiap jiwa orang Jawa yang tersesat. Jika kita bicara Jawa sebagai alam, maka saya rasa sekarang-sekarang ini jawa sedang memulihkan dirinya kembali, hilangnya zaman Kalabendhu, namun justru inilah masa menakutkan dari alam, untuk memulihkan dirinya, tentulah akan ada wolak waliking zaman(terbalik-baliknya zaman), kalau hanya tanah Jawa bagian utara yang sekarang direndam air selama berminggu-minggu, kalau hanya gempa Jogja yang mengharu biru, kalau hanya lumpur di Jawa Timur membuat panas pemerintahan dan lingkungan, saya merasa itu belum seberapa, bukan kah dalam dunia Jawa mengenal unsur kesempurnaan alam meliputi 4 kiblat 5 pancer dimana masing-masing ini diwakili unsur api, tanah, air, angin. Siapa yang tahu, setiap bencana yang akhir akhir ini terjadi sedang memperbaiki di unsur mana. Kembalilah wahai manusia Jawa ke asal-usul mu, jangan sasar arah tujuanmu. lola lalining zaman, zamane zaman edan yen ora edan ora keduman, luwih begja wong kan eling lan waspada(zamannya zaman edan, jika tidak ikut gila tidak akan kebagian, lebih untung bagi orang yang selalu ingat dan waspada)
| |